menu Sluit het hoofdmenu

'We betuttelen niet, maar begeleiden en verzorgen'

Sandra Schipper over de bewoners en haar werk in het Henriëtte van Heemstra Huis in Ermelo. We zijn in het Henriëtte van Heemstra Huis in het Parc Viventra in Ermelo. Een woonzorgcentrum voor ouderen met een visuele beperking. Sandra Schipper (1957), eerst verantwoordelijk verzorgende, vertelt over haar werk en de bewoners van het huis.

‘Er zijn nu tien bewoners die ’s avonds samen eten in onze ontmoetingszaal, De Brink. Dat stimuleren we.Als ouderen eenmaal op hun kamer eten, dan wordt de drempel te hoog om deel te nemen aan gezamenlijkeactiviteiten. Mensen kunnen snel vereenzamen, ook al wonen ze in een verzorgingshuis. Zeker visueelbeperkte oudere mensen zijn bang dat ze knoeien, dat iemand aan hun bord zit of dat ze de eigen plekniet kunnen vinden. We willen graag met z’n allen eten en De Brink omtoveren tot restaurant, metloungebanken en gezelligheid. Zelfs een inwoner uit Ermelo en omgeving kan hier in de toekomst eenhapje eten.’

Is dit jullie idee van huiselijkheid?

‘Ja, zo normaal mogelijk wonen, zoveel mogelijk een thuis bieden. Mensen blijven liever in hun eigenwoonomgeving. Maar als het niet anders meer kan, dan vragen wij waar een bewoner zich prettig bijvoelt. Dit proberen we, binnen de grenzen, te realiseren. Lekker uitslapen? Prima! Onder de doucheof lekker in bad, natuurlijk, maar niet elke dag. Dan hebben we ondersteuning van familie of vrijwilligersnodig.’

Zijn er veel vrijwilligers actief?

‘Honderdvijftig mensen! Er wordt veel gefietst met bewoners of ze gaan mee naar afspraken in hetziekenhuis. Elk jaar onderscheiden wij iemand als Vrijwilliger van het Jaar. De vrijwilligers zijn goudwaard. Voor de bewoners en voor ons.’

Wat is het allerleukste aan het werk?

‘Wij hebben allemaal binding met ouderen. Heerlijk, deze generatie. Wij betuttelen niet, maar begeleidenen verzorgen: ADLV (Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen), medicijnen, meelopen naar het koffi emoment, hulp bij de toiletgang, demaaltijden. Iedere bewoner kan als hij of zij dat nodig vindt met een druk op de knop iemand vanzijn eigen vaste team van verzorgenden bereiken.Wij hebben daarom altijd een pieper bij ons. Bewoners krijgen bij ons persoonlijke zorg op maat.Bewoners met psychogeriatische problematiek maken daarnaast gebruik van de groepsverzorging.Samen met hen bereiden we vaak de dagelijkse maaltijd voor. Zij schillen bijvoorbeeld de aardappelen. Andere bewoners krijgen de doorhen gewenste maaltijden van Voedingsservice Heuvelrug. Soms doen we wat extra’s. Dan bakken we een eitje of halen een saucijzenbroodje. Als debewoners dit ruiken, loopt het water hen al in de mond.’

Een rondje lopen

We komen in de gezellige ontmoetingsruimte De Brink. Vijf bewoners hebben daar net geluncht.Bewoner meneer Mulder vindt dat hij het nietbeter kan hebben dan hier. Mevrouw van Lenning vertelt over kanarie Pietje. Hij doet vreemd vandaag, teveel herrie voor het beestje. Om dehoek is de linnenkamer, waar de was wordt gedaan.Verderop in de gang zegt Sandra: ‘Deze bewonermoeten jullie ontmoeten.’ We kloppen op een deur. Meneer Schimmel doet open. ‘Mogen we uw moestuintje zien?’ Meneer Schimmel was vroeger de trotse bezitter van een grote boerderij.We lopen verder naar de werkplek van Sandra.‘Fijne plek om even achter de computer te duiken, de medicijnkar in te richten, te telefoneren ende administratie te doen. Maar goed, ik ga weer verder, want er is vandaag nog veel te doen.’ Ze doet haar zorgtasje van blauwe spijkerstof omen checkt of ze alles heeft. Pieper, telefoon, pen, kladblok. Ze snelt weg door de gangen van het Henriëtte van Heemstra Huis.