menu Sluit het hoofdmenu

Kegeldystrofie en kegel-staafdystrofie

Iemand met kegeldystrofie of kegel-staafdystrofie gaat langzaam slechter zien. Het begint met slechter kleuren en details kunnen zien. Het zijn meestal erfelijke aandoeningen van het netvlies die uiteindelijk leiden tot ernstige slechtziendheid of blindheid.

Kegeldystrofie

Kegeldystrofie is een erfelijke afwijking in het netvlies waardoor de kegeltjes niet meer goed functioneren. Meestal ontstaat deze afwijking op jonge leeftijd. Er komen mengvormen voor waarbij niet alleen de kegels maar later ook de staafjes in meer of mindere mate zijn aangetast. We spreken dan van een kegel-staafdystrofie.

Kegel-staafdystrofie

Vaak is deze dystrofie een variant van de ziekte van Stargardt. Door het afsterven van kegeltjes ontstaan problemen bij het zien van kleuren en details. Vervolgens functioneren ook de staafjes steeds slechter, waardoor ook het kijken in zwart-wit en in schemer en donker moeilijker wordt. De aantasting van de kegels en staafjes leidt uiteindelijk tot ernstige slechtziendheid of zelfs blindheid.

Kenmerken

  • Minder scherp zien;
  • Minder goed kleurzien;
  • Overgevoeligheid voor licht;
  • Uitval of verminderde gevoeligheid van een groot centraal gebied van het gezichtsveld.

Diagnose

Een ERG (electroretinogram) meet elektrische reacties van het netvlies op lichtflitsen. Genetisch onderzoek kan de diagnose bevestigen.

Behandeling en mogelijkheden

Meer informatie