menu Sluit het hoofdmenu

Janke woont bij Bartiméus in Doorn

Janke van Rijszen is visueel en verstandelijk beperkt, woont in een appartement op Plein 16 bij Bartiméus in Doorn. Zij is net verhuisd naar deze nieuwe bovenwoning. Daar woont zij samen met vijf andere bewoners. Janke werkt bij de werkplaats Boschwijk in Doorn. Daar zoeken wij haar op.

Janke van Rijszen (1980) werkt op maandag en vrijdag op de papierschepperij, op de andere dagen op de afdeling Industrie. Hier beoordeelt ze of oude magazines nog bruikbaar zijn, ontniet dezeen scheurt ze in kleine stukjes. Ook pakt ze zelfgemaakte zeepjes in voor de verkoop in de winkel 't Ogenblikje en op jaarmarkten. "Ik vind de afwisseling erg leuk. Je moet er wel de tijd en het geduld voor hebben om dit te doen, zeker als het gaat om het pluizen van linnen."

Mijn favoriete blauwe schaar

Janke veert op als ze hoort dat haar 'hooggeëerde bezoek' er is. Ze vindt het leuk dat ze bekijks heeft. Ze geeft een arm, dan heeft ze haar geleidestok niet nodig, en vertelt over wat we allemaal zien."Het is belangrijk dat alles goed geordend is. Kijk, dit is mijn favoriete blauwe schaar met een veer ertussen. Dat knipt makkelijker. Het braille op de bakken is soms moeilijk leesbaar. De etiketjes moeten dan vervangen worden. We gaan er veel met onze vingers overheen en dan vervaagt het op den duur."

Janke heeft al bijna vier jaar verkering met Chris van de afdeling Openhaardhout. Ze hebben elkaar hier ontmoet. Het ruikt lekker in de zonnige gang van Boschwijk. Het brood van de bakkerij komt net uit de oven; lunchtijd. Janke zit altijd aan de tweede tafel. We laten haar even alleen met Chris. Een kus en een 'tot morgen Janke'. Hij blijft een beetje dralen. Hoe oud ben jij, Chris? '42 jaar... geloof ik. Enne, ik ben erg blij met Janke.' Dat begrijpen we. Ze straalt iets liefs uit; aardig, bescheiden.

Een gloednieuw huis

Janke is blind geboren en heeft op jonge leeftijd haar ouders verloren. Een keer per maand is ze bij haar broer Hannes en schoonzus Sabrina in Apeldoorn. Fijn om daarheen te gaan, zo af en toe. Ze is de trotse tante van Rosalina. Om zeven uur staat ze op, neemt zelf een douche, slikt haar medicijnen en zet een kop koffie. Om kwart over acht staat de bus van Bartiméus bij de bushalte en brengt haar naar het werk. Om kwart over vier is ze thuis in haar gloednieuwe huis met het blauwe balkon: Plein nummer 16 in de beschermde omgeving van de Bartiméuslocatie in Doorn.

Ik wilde wat anders

"Ik ben gelukkig. Een nieuw huis én deze week ook nog het jaarlijkse zomerfeest! Met Chris ga ik af en toe boodschappen doen in Driebergen. Hij is verkeersveilig, jammer dat ik dat niet ben. Zelfstandig reizen met de bus vind ik eng en ik bewonder andere blinde mensen die dat gewoon doen. Chris kan goed rekenen en heeft een beter zicht. Ik kan de biljetten niet van elkaar onderscheiden. Ik heb elf jaar in Groep 32 gewoond en ik wilde wat anders. Eerst wilde ik naar Ermelo, maar Chris en ik waren bang om elkaar dan kwijt te raken. Vandaar dat ik nu trotse bewoner ben van dit appartement in Doorn."