menu Sluit het hoofdmenu

Zorgwekkend aantal gemeentenwebsites ontoegankelijk

geplaatst op Webtoegankelijkheid

Een overgrote meerderheid van de gemeentenwebsites is niet goed toegankelijk voor mensen met een beperking. Dit blijkt uit onderzoek dat de Stichting Drempelvrij uitvoerde in opdracht van het College voor de Rechten van de Mens. De websites zijn niet goed bruikbaar voor mensen die bijvoorbeeld blind of motorisch beperkt zijn. Ook Bartiméus vindt de uitkomsten van het onderzoek zeer zorgwekkend.

Van de 393 onderzochte gemeenten voldoet slechts 7% aan de toegankelijkheidsstandaarden. 60% van de gemeenten heeft een ontoegankelijke website met een verklaring waarin staat dat zij hieraan werken. 33% van de gemeenten heeft geen toegankelijke website èn geen verklaring. Het is opvallend is dat vooral kleine gemeenten een toegankelijke website hebben. Van de grote gemeenten is Tilburg de enige gemeente die voldoet. Het College doet een dringend beroep op minister Plasterk om ervoor te zorgen dat gemeentenwebsites toegankelijk zijn voor iedereen.

Waarom zijn toegankelijke websites belangrijk?

Steeds meer taken zijn met de decentralisaties bij gemeenten belegd. Daarbij is de digitale dienstverlening voor gemeenten een belangrijk instrument. Des te zorgwekkender is het dat een grote groep in Nederland hier slechte toegang toe heeft; in Nederland leven zo’n 2,44 miljoen mensen met een beperking. Een toegankelijke website kan door iedereen gebruikt worden. Dus ook door mensen die niet goed kunnen zien of horen, moeite hebben met ingewikkelde teksten of geen muis kunnen gebruiken. Sinds 1 januari 2015 moeten alle overheidswebsites toegankelijk zijn voor iedereen. Alleen als er echt zwaarwegende redenen kan een gemeente hiervan afwijken. Maar dat moet de gemeente wel duidelijk voor iedereen verantwoorden.

VN-Verdrag voor mensen met een beperking

Mensen met een beperking kunnen nog altijd op grote schaal niet op alle terreinen van het maatschappelijk leven meedoen. Het VN-verdrag inzake personen met een handicap moet een nieuwe impuls geven om daar verandering in te brengen. Nederland zal dit verdrag in 2015 goedkeuren. Bekrachtiging van het verdrag in Nederland is van belang omdat – ondanks het bestaan van wetten, regelgeving en beleid – de positie van mensen met een beperking nog altijd te wensen over laat. In het verdrag staat wat de overheid moet doen om ervoor te zorgen dat deze positie verbetert. Verder verplicht dit verdrag landen eveneens tot het hebben van toegankelijke websites.

College voor de Rechten van de Mens

Het College voor de Rechten van de Mens is een onafhankelijke toezichthouder op mensenrechten in Nederland. Het College is bij wet ingesteld en beschermt, bevordert, bewaakt en belicht mensenrechten door middel van onderzoek, advies en voorlichting. Het College voor de Rechten van de Mens ziet ook toe op de naleving van de gelijkebehandelingswetgeving en in individuele gevallen oordeelt het of iemand gediscrimineerd is op het werk, in het onderwijs of als consument. Voor meer informatie over het College voor de Rechten van de Mens verwijzen wij u naar de website mensenrechten.nl.

Mensenrechten zijn rechten die gelden voor ieder mens in Nederland. Ze beschermen ons tegen de macht van de staat en zorgen ervoor dat een mens in waardigheid kan leven. Zo heb je bijvoorbeeld recht op een vrije mening, onderwijs, genoeg te eten en een dak boven je hoofd. Die rechten zijn vastgelegd in de Grondwet en internationale verdragen.

Bartiméus streeft naar toegankelijke samenleving

Bartiméus onderschrijft dit bericht met daarin de oproep aan de politiek om ervoor te zorgen dat gemeentenwebsites gaan voldoen aan Webrichtlijnen 2 Drempelvrij. Bartiméus - de landelijke organisatie voor slechtziende en blinde mensen - ziet het als haar opdracht om de maatschappij alerter en toegankelijker te maken, zodat mensen met een visuele beperking zo volwaardig mogelijk kunnen deelnemen.

“Internetten is vaak frustrerend”

Tom Hessels (blind) is computertrainer bij Bartiméus: “De overheid verwacht dat we als burgers steeds meer digitaal gaan, maar dan heeft ze ook de plicht om ervoor te zorgen dat we met onze functiebeperking online kunnen. In 2005 zijn er al Kamervragen over het onderwerp toegankelijkheid gesteld aan de toenmalige staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en dezelfde vragen worden nu 10 jaar later nog steeds gesteld.”

“Ik kom in mijn computertrainingen ook veel cliënten tegen die sinds korte tijd blind zijn en dat brengt onzekerheden met zich mee. Wat ze voorheen als vanzelfsprekend konden op de pc, kost ze nu heel veel moeite. Vaak denken ze dat ze niet (meer) kunnen internetten vanwege hun visuele beperking, terwijl het alles te maken heeft met ontoegankelijke websites. Dat frustreert ze!
Als ervaren computerdeskundige doe ik er vaak twee keer zolang over om een beeld te krijgen van de indeling van een websitepagina. Goedzienden scannen dat snel, maar ik moet regel voor regel laten voorlezen. Dat kost tijd en energie en de (on)nodige frustraties. Mensen met een visuele beperking hechten grote waarde aan zelfstandigheid. Hopelijk maken gemeentes nu snel een slag om hun websites aan te passen aan de Webrichtlijnen 2 Drempelvrij. Want…internetten is voor iedereen te doen als websites maar toegankelijk zijn!"