menu Sluit het hoofdmenu

"Mijn zicht is verslechterd, maar mijn visie is verbeterd"

geplaatst op Slechtziende Annemarie Nodelijk heeft eigen tassenlijn

Decennia had Hillary Clinton slechts een doel voor ogen: president worden van de Verenigde Staten. Een droom die vandaag als een grote zeepbel uit elkaar is gespat. Ook Annemarie Nodelijk (32) weet hoe het voelt als je grote droom in rook opgaat. Haar verhaal staat sinds woensdag online op Vrouw.nl.

Waar het ene meisje droomt van een carrière als juf of kapster koesterde Annemarie een hele andere droom. Al van jongs af aan wil de gepassioneerde creatieveling niets liever dan een kledingwinkel beginnen. Eentje met zelfontworpen kleding die dan over de toonbank zou vliegen. Zowel in binnen,- als buitenland.

Een hersentumor

Rond haar twintigste is Annemarie hard op weg om haar droom te realiseren. Ze volgt een opleiding aan de modeacademie in Rotterdam en loopt stage bij modeontwerper Daryl van Wouw in New York. Ze assisteert hem bij zijn shows en vervult een grote rol tijdens de Fashionweek. Als ze vervolgens met een berg ervaring begint met afstuderen, slaat het noodlot toe: er wordt bij haar een hersentumor ontdekt.

"Het ging allemaal zo snel. Het ene moment zat ik nog achter mijn naaimachine om mijn collectie af te ronden, het volgende moment lag ik in een ziekenhuisbed om geopereerd te worden aan een tumor in mijn hoofd. Bizar. Ik kon het zelf op dat moment ook allemaal niet bevatten en had ook totaal geen idee wat mij te wachten stond."

Collectie afronden

Ondanks haar slechte gezondheid lukt het Annemarie niet om haar collectie los te laten. "Maandenlang had ik in alle hectiek gewerkt om iets moois te maken van mijn eindexamen en dat wordt dan in een keer uit je handen gerukt. Na mijn operatie heb ik ook meteen gebeld of iemand mijn naaimachine kon brengen. Ik lag immers toch de hele dag in dat ziekenhuisbed om te herstellen. Dan kon ik toch net zo goed mijn collectie afmaken?"

Dat ze deze collectie misschien wel nooit meer kan voltooien, blijkt al snel. "Door een overvloed aan vocht in mijn hersenen, is een oogzenuw bekneld geraakt waardoor mijn zicht heel langzaam achteruit ging. Zo ver dat ik op den duur met mijn rechteroog helemaal niets meer zag en met mijn linkeroog nog maar een fractie. Ik was kapot van verdriet. Wat betekende dit voor mijn toekomst en voor mijn modecarrière?"

In rook

Dat ze haar toekomstbeeld moest bijstellen realiseerde Annemarie zich. Maar dat ze haar carrière moest laten varen was een enorme klap. "Mijn arts deed niet eens moeite om het subtiel te brengen. Ze zei letterlijk 'Een baan in de mode kun je nu wel vergeten'. Haar woorden galmden na in mijn hoofd. Mijn droom ging in rook op. In luttele seconden, daar in die steriele ziekenhuiskamer. Hop, weg..."

"Ik had het gevoel dat de grond onder mijn voeten vandaan zakte en kon alleen nog maar huilen. Ik stond huilend op en ging huilend weer naar bed. Vooral toen ik mijn onafgemaakte collectie zag staan, brak ik. Ik wilde niets liever dan achter mijn naaimachine kruipen en mijn collectie afmaken, maar het kon niet meer. Het was voorbij en er was niets wat ik eraan kon veranderen. Dat gaf zo'n verdriet."

Lees het gehele artikel op Vrouw.nl

Bron: Vrouw.nl / Eline Doldersum