menu Sluit het hoofdmenu

Henk gaf Janine vleugels

geplaatst op Janine en Henk al lachend in gesprek

Het verschil maken, hoe doe je dat? Een bijzondere band, daar begint het mee. Het geluk straalt van haar af als ze met Henk, haar jobcoach, thuis aan de keukentafel zit. Het gordijn halfdicht tegen het felle zonlicht. Janine (23) vertelt over dé match van haar leven. ‘Henk is het vangnet dat ik nodig had.’

Henk was mijn vangnet - Janine

Janine de Winter heeft een beperkt gezichtsveld, nystagmus (‘wiebelogen’) en een lichte vorm van autisme. Als kind was ze onzeker, op de Bartiméus school in Zeist bloeide ze langzaam op. Haar zelfvertrouwen groeide en ze stroomde door naar REA College. ‘Janine was in het begin een bang vogeltje, nu is ze soms een echte havik. Maar wel een hele vrolijke!’ zegt Henk.

Positieve uitstraling

Janine schatert. ‘Ik herinner me nog de autoritjes naar een sollicitatie. Ik was heel gespannen, maar jij gaf rust.’ Nu heeft Janine een leuke baan als receptioniste en sinds kort durft ze zelfs alleen op de fiets naar haar werk. ‘Je bent daar helemaal op je plek’, vindt Henk. ‘Bij de receptie hebben ze iemand nodig met een positieve uit­straling. Na het eerste gesprek zeiden ze gelijk: díe willen we hebben!’

Begeleiding naar werk

Henk ter Haar (59) is al bijna 30 jaar stagecoördinator bij het REA College in Ermelo, dat beroepsopleidingen en begeleiding biedt bij het vinden van een baan. Meer dan 300 jongeren heeft Henk naar een baan begeleid. Maar deze zomer sloeg het noodlot toe. Hij kreeg te horen dat hij de spierziekte ALS heeft. Door de uitval van functies moest hij zijn werkzaamheden snel afbouwen. Met pijn in zijn hart.

‘Henk was mijn vangnet’, vertelt Janine. ‘Ik kon altijd bij hem terecht en hij doet wat hij zegt. Dat gaf vertrouwen. Vanaf het begin voelde het als één team: ik, Henk, mijn ouders. Daarom heb ik een gedicht voor Henk geschreven. Dat begint zo: Het leek een enorme berg met grote obstakels. Met steun kon ik deze berg beklimmen, durfde ik het aan, en kreeg ik vleugels.’

Een enorme berg

Het leek een enorme berg
Met grote obstakels
Met steun kon ik deze berg beklimmen
Kreeg ik vleugels

Om te vliegen
Op mijn eigen koers
Met het vangnet die achter mij stond
Durfde ik het aan

Soms waren het diepe dalen
Het was een moeilijke berg
Maar ik wou omhooggaan
Naar de top

Nu spreid ik mijn vleugels heel ver uit
Om recht op mijn doel af te gaan
Met alle steun die ik krijg
Vertrouw ik erop: ik kom er wel!

Janine de Winter schreef dit gedicht speciaal voor Henk ter Haar, haar stagecoördinator/jobcoach bij REA College. Ze las het hem voor tijdens haar diploma-uitreiking.