menu Sluit het hoofdmenu

Blinde Robert (23) wil de beste beiaardier van Nederland worden

geplaatst op ROBERT HUTTEN (23), DE BLINDE BEIAARDIER IN OPLEIDING EN PIANOSTEMMER, MET ZIJN HOND ELSA. FOTO MEL BOAS

Jonge muziekvirtuoos uit Veenendaal speelt alles op gevoel en op gehoor. Hij hoeft muziekstukken maar een paar keer te horen en speelt ze feilloos na. Robert Hutten (23) uit Veenendaal, die al vanaf zijn geboorte blind is, wil de beste beiaardier van Nederland worden.

** Soms kom je ineens een artikel tegen over een oud-leerling van onze school. Dit stond vandaag in het AD **

Voorzichtig tasten de vingers van de 23-jarige virtuoos de toetsen af van de zwarte piano die voor hem staat. Zo nu en dan drukt hij rustig een toets in of laat hij zijn handen zorgvuldig over de snaren glijden. Op gevoel en op gehoor: zo bepaalt Hutten of de prijzige vleugels waarmee hij werkt, zich op de juiste toonhoogte bevinden. Elsa, zijn blindengeleidehond, ligt ontspannen naast hem en kijkt toe hoe haar baas zich ontfermt over de piano. ,,Zij is altijd bij me'', zegt Robert over zijn hond. ,,Ze helpt me waar het maar kan.''

De Veenendaler werkt in het dagelijks leven als pianostemmer. Klanten die hun piano laten stemmen bij Bol Piano's in Veenendaal kijken nog weleens raar op of komen geïntrigeerd naast hem staan. Een blinde pianostemmer zie je niet iedere dag, weet Robert. ,,Collega's zien dingen sneller, maar het is goed te doen zonder te kijken. Ik moet alles twee keer zo goed voelen als iemand die wel ziet - en nauwkeurig luisteren naar alle trillingen.''

Carillon

Muzikaal was hij altijd al: op jonge leeftijd belandde hij in de talentenklas van het conservatorium en speelde hij fanatiek piano. Op zijn 12de kwam hij, via video's die hij beluisterde op YouTube, voor het eerst in aanraking met het carillon: een muziekinstrument met klokken, vaak aanwezig in de belangrijkste kerk van een stad. Robert: ,,Toen ik hoorde hoe dat klonk, was ik meteen verkocht.'' Hij wist: ik moet zo'n carillon bespelen.

Hij schreef zich in voor een opleiding als beiaardier, zoals een carillonspeler genoemd wordt. Hij begon op de beiaardopleiding in Amersfoort, maar moest de school verlaten toen hij een toets voor Nederlands niet kon halen. ,,Daar zat ik vooral op basis van talent, maar door die toets moest ik van school af'', zegt hij.

,,Nu ga ik één keer in de twee weken naar de beiaardschool in Mechelen om les te volgen, drieënhalf uur heen en drieënhalf uur terug, samen met mijn hond Elsa. Dat is best een stuk, ja.''

De jonge virtuoos weet niet beter dan dat hij niets ziet. Dat beiaardier worden geen gebruikelijke keuze is voor een blind persoon, weet hij ook. ,,Heel toevallig is mijn docent ook blind'', zegt hij met een glimlach. ,,Maar ja, mijn oren zijn wel extra belangrijk. Ik moet goed luisteren naar alles wat ik doe.''

Avicii

Robert is niet onbekend in de wereld van het carillon. ,,Ik heb het Domcarillon al een keertje bespeeld. Toen ze me daarvoor vroegen, had ik echt zoiets van: 'wauw, mag dat écht?!'. Dat was ontzettend bijzonder.'' Zo'n carillon bespelen is daarnaast best een fysieke inspanning. ,,Het carillon Leuven bijvoorbeeld, dat is ontzettend zwaar. Een vriend van me zegt weleens: 'het is net een muzikale sportschool'.''

Veel beiaardiers spelen klassiek. ,,Maar ik houd ook van jazz en popnummers, ik vind 't het leukst om een mixje te maken van moderne genres.'' Zo besloot Robert een aantal jaren terug om een eerbetoon te brengen aan de Zweedse dj Avicii, nadat deze was overleden. Vrij impulsief, overigens. ,,Vlak voor de bespeling dacht ik: ik ga vandaag zijn nummers spelen. Ik kende zijn muziek, dus hoefde niet te oefenen.''

Dat laatste is overigens niet ongebruikelijk voor hem. ,,Ik speel alles op gevoel en gehoor, ik speel stukken gewoon na. Ik kan wel braillemuziekschrift lezen, maar dat vind ik veel te lang duren. Ik hoor iets liever meteen: meestal speelt mijn docent stukken voor me in. Dan hoor ik letterlijk hoe het stuk gaat en hoef ik het alleen maar na te doen.'' Na iets drie of vier keer beluisterd te hebben, kan de 23-jarige muzikant een stuk vaak al feilloos naspelen.

Zijn grootste droom? ,,Een eigen toren hebben. En daar iedere week spelen, dat lijkt me geweldig.''

(Bron: AD 11-2-2020, door EMMA THIES)