menu Sluit het hoofdmenu

#benikhetnietwaard: Bartiméus ondersteunt actie gelijke kansen

geplaatst op Twee vrouwen achter een brailleleesregel

Een wetsvoorstel met het idee om werkgevers te ontlasten is een prima zet, waar werkgevers alleen maar heel blij van worden. ‘Als we willen dat werkgevers mensen met een arbeidsbeperking een kans geven, moeten we hen niet lastig vallen met bureaucratische hoogstandjes. Een regeling voor alle kandidaten is daarom erg prettig. Maar het nieuwe voorstel voor loondispensatie vinden wij uitermate teleurstellend’, aldus Diane Massaar, coördinator bij arbeidsbemiddelingsbureau Bartiméus/Werkpad.

Al meer dan 30 jaar begeleidt Diane ‘haar’ afdeling op jaarbasis zo’n 300 kandidaten met een visuele- en/of communicatieve beperking bij het vinden of behouden van werk.

Loondispensatie

Het wetsvoorstel van minister Van Ark (SZ&W) houdt in dat mensen onder het minimumloon mogen worden uitbetaald. Voor degenen die zelfstandig wonen, zonder partner met inkomen of vermogen geldt een aanvulling tot de bijstandsnorm, de rest krijgt alleen loon voor het deel dat iemand kan produceren (loondispensatie).

Tweederangs burgers

Diane: ‘De inspanning die mensen met een (visuele) beperking moeten doen om te werken, is niet minder groot dan bij mensen zonder beperking, vaak is deze nog groter. Jongeren die thuis wonen kunnen door deze maatregel moeilijker zelfstandig gaan wonen, omdat ze geen vermogen opbouwen. Je moet toch je inboedel bij elkaar sparen. Gezien de krapte op de woningmarkt misschien niet gek, maar wij krijgen het gevoel dat er een soort van tweederangs burgers gecreëerd worden.’

‘Werkgevers herkennen dit probleem, zij willen deze tweedeling ook niet binnen hun bedrijf. Het is begrijpelijk dat mensen die niet in staat zijn zelfstandig het minimumloon te verdienen, niet meer dan het minimumloon krijgen of iets anders. Maar we hebben het minimumloon destijds niet voor niets ingevoerd. Het is naast juridisch ook moreel niet juist om daaraan te gaan morrelen, bij een groep die toch al kwetsbaar is en door de beperking(en) vaak hogere lasten heeft door bijvoorbeeld eigen bijdragen en vervoerskosten, dan mensen zonder een (visuele) beperking. Op deze wijze word je dubbel beperkt.’

Een oplossing?

Diane: ‘De aanvulling tot het minimumloon voor de gewerkte uren is rechtvaardig en gerechtvaardigd. Het stelt mensen in staat een zelfstandig leven op te bouwen. Bovendien is het niet simpeler voor werkgevers, daar waar het allemaal om begon, maar juist ingewikkelder, weer een nieuwe regeling voor een specifieke doelgroep. En het leidt ook niet tot meer banen.'

'Tot nog toe worden de beschutte werkplekken maar mondjesmaat ingevuld en zou daaruit de aanvulling voor de financiering tot 100% wettelijk minimumloon mogelijk zijn. Iedereen die werkt zou het wettelijk minimumloon moeten verdienen, onafhankelijk van loon partner/ouders en/of spaargeld.’

Kijken naar mogelijkheden

‘Op onze locatie in Ermelo ontmoeten we vooral mensen met een visuele beperking die loopbaankeuzes moeten maken om aan het werk te kunnen blijven of opnieuw aan het arbeidsproces willen deelnemen. De verwerking van verlies van minder zicht, afwijzingen op sollicitaties en ander zaken maken de praktijkverhalen niet altijd positief. Maar de adviezen naar aanleiding van testen en assessments, gecombineerd met een groot enthousiasme en loyaliteit in werk maken dat er volop mogelijkheden zijn in een baan voor iedereen die wil laten zien wat hij in z'n mars heeft!’

Op de barrricade

‘Het heeft even geduurd voordat er actie op gang kwam bij onze cliënten en collega's, maar inmiddels zien we online heel veel berichten over dit thema. Ook in de media wordt er volop aandacht aan besteed. En dat verdient het ook! Niet eerder lieten we in NL het minimumloon los. Overal wordt op dit moment onderhandeld over salarisvoorwaarden in CAO's. Iedereen krijgt er geld bij. En mensen met een (visuele) beperking die aan de zijlijn staan, hebben het gegeven - als ze het al lukt om een werkgever te vinden - , dat ze tegen circa 50% van het minimumloon aan het werk mogen. Dat is in ons welvarende land toch niet te verkopen? Het biedt in ieder geval geen enkele (extra) stimulans om actief op zoek te gaan naar werk. Wat ons als Bartiméus/Werkpad betreft is iedereen het waard om volwaardig mee te doen! Teken daarom vandaag nog de petitie ‘Gelijke kansen op de arbeidsmarkt’. Al meer dan 80.000 betrokken Nederlanders hebben de'ze petitie ondertekend.

Sterk in werk

Bartiméus streeft naar een samenleving waarin iedereen kan meedoen. Wij zetten alle mogelijke middelen in die kunnen leiden tot verbetering van arbeidsdeelname van mensen met een visuele beperking: betaald werk, gesubsidieerd werk, maar ook vrijwilligerswerk, dagbesteding en alles wat daartussen valt. Want ook mensen die slechtziend of blind zijn, kunnen en willen werken. Meer info bartimeus.nl/sterk-werk.

Reacties op kabinetsvoorstel van twee cursisten van Bartiméus in Ermelo

Gertjan (19 jaar, blind):

‘Op dit moment zit ik nog in een scholingstraject bij REA College* in Ermelo. Ik heb hier nu nog niet veel mee te maken.  Maar als ik in de toekomst een baan zou krijgen waarbij ik ongeveer € 500,- per maand zou verdienen, dan vrees ik dat ik in de financiële problemen zal komen.
Door het nieuwe kabinetsvoorstel voel ik me wel ondergewaardeerd tegenover mensen die geen beperking hebben. Iedereen is naar mijn beleving even belangrijk! Wanneer ik mijn traject heb afgerond hoop ik een goede betaalde baan te vinden. Maar werken volgens het nieuwe kabinetsvoorstel  is voor mij zeker geen optie! Ik zal me altijd minderwaardig voelen tegenover andere collega’s. Dit zal de werksfeer ook niet ten goede komen.’

Anne (18 jaar, blind):
‘Op dit moment heb ik nog niet veel te maken met het kabinetsvoorstel, maar misschien in de toekomst wel. Ik loop momenteel stage en ik wil daarna graag een baan zoeken. Ik hoop dat ik dan op de normale manier krijg betaald.’

*REA College is een samenwerkingspartner van Bartiméus op het gebied van beroepsscholing voor jongeren richting duurzame arbeid.