menu Sluit het hoofdmenu

Alles is anders

geplaatst op owami met moeder Willy

Net als alle andere kinderen in Nederland heeft ook Owami van der Toorn de afgelopen weken haar schoolwerk thuis moeten doen. Owami is 12 jaar, woont samen met haar ouders en haar zus en zit in groep 8 van de Bartiméusschool in Zeist. Hoe heeft ze de afgelopen weken beleefd? En hoe was het om weer naar school te gaan?

‘In het begin vond ik het heel raar om thuis te zitten’, vertelt Owami. ‘School is zo gewoon, dat je er verder niet bij nadenkt. En dan zie je ineens je vrienden en de juffen niet meer, dat vond ik moeilijk. Gelukkig kon ik mijn werk goed doen. Daarvoor gebruikten we Ginzy (leerplatform voor interactief lesgeven) en soms hadden we ook online lessen. En ik had hulp van mijn moeder, die was ook thuis.’

Voor Owami was het echt tijd om weer naar school te gaan

Owami’s moeder was blij met de begeleiding door Bartiméus in coronatijd. ‘We kregen elke week een duidelijk overzicht met dagtaken. Die kon Owami grotendeels zelf uitvoeren, alleen met rekenen moest ik af en toe helpen. En we hadden regelmatig contact met de juffen, via telefoon of beeldbellen via Teams, ook dat verliep heel fijn. We hebben het goed gehad de afgelopen weken, maar voor Owami was het echt tijd om weer naar school te gaan. Ze keek er erg naar uit.’

Toch is alles anders

Toch was het ook wennen, vindt Owami. ‘Ineens zit je weer samen in de klas. Net als voor de crisis, maar toch is alles anders. Er zijn looproutes met pijlen en bordjes, de kinderen die slecht zien of blind zijn worden geholpen door de kinderen die iets beter zien. Ook de klas is anders ingedeeld, maar gelukkig zit ik nog wel naast mijn vriendin. En we proberen anderhalve meter bij de juf vandaan te blijven. Maar als je iets niet snapt en ze wil met je meekijken, moet ze toch dichterbij komen.

Feestje vieren met veel patat

Het zijn Owami’s laatste maanden op de basisschool, volgend schooljaar gaat ze naar het VSO van Bartiméus. In hetzelfde gebouw. Dat komt goed uit, want Owami houdt niet zo van veranderingen. ‘Het liefst wil ik alles weer gewoon hebben, ook al zou ik daar ook weer aan moeten wennen,’ denkt ze. Wat ze dan zou doen? ‘Alles wat nu niet mag, maar vooral een feestje vieren met veel patat én oma een knuffel geven.’

Meer verhalen

Klasgenoot Joris en zijn vader vertellen over hun ervaringen: Docenten denken goed met de ouders mee

Schoolleiding: Voor sommige slechtziende kinderen gaat er met beeldbellen een wereld open