menu Sluit het hoofdmenu

Een ander zicht op het leven

geplaatst op Profielfoto van Ruud

Ruud (49) werd op 21 mei 2015 getroffen door een serie beroertes. Hij was aan het werk in Stockholm, waar hij een hoge managementfunctie bekleedde. “Ineens staat je leven stil”, vertelt hij vanuit zijn huis in Vinkeveen.

De gevolgen van zijn herseninfarcten zijn enorm. Werken lukt niet goed meer, hooguit een paar uur per week. Ruud heeft last van snelle vermoeidheid doordat alles veel meer moeite kost, zijn kortetermijngeheugen is aangetast, hij raakt snel overprikkeld van geluiden en gedachten en daarnaast heeft Ruud ook visuele problemen.

In het revalidatiecentrum waar hij enkele maanden revalideerde, werd hij fysiek goed geholpen maar werden zijn emotionele en visuele problemen niet aangepakt. Eenmaal thuis verwees zijn huisarts hem naar een praktijk gespecialiseerd in begeleiding van mensen met niet-aangeboren hersenletsel. “Ik was best de weg kwijt en erg veranderd na de infarcten. In het revalidatiecentrum heb ik niet geleerd te rouwen, hier wel. We zijn enorm goed geholpen, ook mijn vrouw en drie zonen. Die hebben toch een andere man thuis gekregen. Vanuit deze praktijk ben ik doorverwezen naar Bartiméus.”

Door zijn hersenletsel heeft Ruud moeite met het focussen van zijn ogen. Ook is een fors deel van zijn gezichtsveld aangetast (hemianopsie). Dat uitte zich op een bijzondere manier: “Mijn brein probeerde het beeld te complementeren en plakte er als het ware plaatjes aan vast. Dan liep ik door een bospad en zag ik aan de zijkant een kinderglijbaan die er helemaal niet was.”

Verstand van zien én hersenletsel

Ruud kreeg een uitgebreide intake en diverse gezichtsmetingen. “Het fijne bij Bartiméus is dat ze verstand hebben van zien, maar dat ze óók snappen wat hersenletsel is. Je ziet niet veel aan mij, maar de gevolgen van het letsel zijn voor mij enorm. Mensen zeggen: wat zie je er goed uit, wanneer ben je er weer? Maar de realiteit is echt anders en dat begrijpen ze bij Bartiméus.”

Ruud kreeg kijktraining en leerde op een andere manier kijken. “Je scant de omgeving af in een vast patroon van drie punten. Dat is secondewerk. Je maakt met je ogen constant een driehoekje en leert je ogen heel ver te draaien. Dat doet in het begin pijn, je wordt duizelig, je oogspieren zijn er niet aan gewend, maar ik heb veel geoefend en het volgehouden. Door deze scantechniek krijg je een beter totaalbeeld van de wereld. Die wereld was heel klein. Door deze techniek loop ik niet meer tegen objecten aan en voel ik me veiliger.”

Bartiméus heeft ook een nieuw neuropsychologisch onderzoek afgenomen. Ook daar is Ruud blij mee omdat hierin beschreven staat wat de impact van zijn visuele hersenbeschadiging is op zijn functioneren. Daarnaast laat het zien wat de totale impact is van alle hersenbeschadigingen. Die impact is best fors en merkbaar gedurende de gehele dag.  

Tot slot: “Succes hangt ook af van je eigen inzet. Ik heb enorm hard getraind. Ik was gemotiveerd om het te laten slagen en heb er zoveel aan gehad. Ik heb door de kijktraining meer zelfvertrouwen gekregen in mijn overzicht van de wereld in het dagelijks leven.”