menu Sluit het hoofdmenu

Eindelijk weer een feestweek als vanouds

geplaatst op Cliënt vangt visjes met zijn handen op het strand

‘Opluchting, dit is weer het gewone leven’ dat is wat Christel Bakker merkte aan de cliënten toen ze met z’n allen in een grote bus naar de boerderij van een collega reden. ‘Het was meer dan een jaar geleden dat we iets bijzonders konden ondernemen. Vorig jaar ging de feestweek niet door, Kerstmis werd bescheiden gevierd, eigenlijk vielen alle ijkpunten weg door corona. En nu voelen we dat het weer normaal wordt’.

In de stal bij de koeienNaar de boerderij

Het uitje naar de boerderij vond Christel het hoogtepunt van de week: ‘We gingen voor het eerst met de hele groep op pad. Dat leidde tot een gevoel van saamhorigheid. Veel van onze cliënten leven vanwege hun doofblindheid veelal in hun eigen wereld. Maar door dit uitje met z’n allen voelde iedereen het samenzijn. Dat vond ik het allerleukst aan de Outdoorweek.’ 

Hij zat op een stoel in de stal en genoot. Dat was genoeg.

Op de boerderij konden de bewoners koeien aaien en ervaren hoe het voelt als een kalfje over je hand likt. Daarnaast waren de geuren een ware beleving: ‘Zo’n stal ruikt toch heel anders dan De Bies’ vertelt Christel. Eén van de cliënten vond de stal geweldig: ‘Hij zat breeduit lachend op een stoel, midden in de stal. Omdat hij nog een beetje kan horen, luisterde hij naar het geloei van de koeien en genoot. Voor hem was dat genoeg.’

Visjes vangen in Zandvoort

Een ander bijzonder tripje was juist in klein gezelschap: ‘We gingen met vijf cliënten naar Zandvoort’ vertelt Christel. ‘Daar vingen we visjes in laag water. Iedere cliënt liep met een begeleider door het lage water. Het was een sensatie om de onvaste zeebodem en de golven te voelen.’

De één op één begeleiding was goed voor de band met cliënten.

‘Juist omdat we met zo weinig cliënten waren en iedere cliënt een eigen begeleider had, was de stranddag waardevol’ vertelt Christel. ‘Het was goed voor de relatie met onze cliënten omdat we nauw en gefocust met elkaar in contact konden zijn.’ 
De trip naar Zandvoort werd met een klein gezelschap gedaan omdat het niet voor iedere cliënt geschikt was: ‘Een lange reis, onstabiele ondergrond, door de zee lopen: dat is heel spannend als je doofblind bent.’ De bewoners die niet mee waren naar Zandvoort beleefden het strandgevoel bij De Bies, met zomerse hapjes en drankjes. En toen de strandgangers terug waren, genoten ze samen van de traditionele barbecue! 

Voelen, ruiken en proeven

Alle activiteiten in de Outdoorweek prikkelden de zintuigen waar mensen met doofblindheid het vooral van moeten hebben: voelen, proeven en ruiken. Ze konden de doeken van de feesttent voor De Bies voelen, iedere dag verschillende smaken proeven en tijdens de beauty-ochtend de wellness-geuren ruiken. Hier konden de cliënten overigens ook genieten van een heerlijke (voet)massage. Kortom: een zeer geslaagde week met veel verschillende activiteiten en belevingen. Zeer welkom na dit bijzondere coronajaar!