menu Sluit het hoofdmenu

Blinden hebben betere oren... wat een onzin!

Leo Koopman is visueel en verstandelijk beperkt en woont zelfstandig in een appartement van Bartiméus aan het Jagerspad in Driebergen.

Het Jagerspad in Driebergen. Een zelfstandig appartement boven de Brede school. We bellen aan bij Leo Koopman (1970). "Ik kom eraan," horen we door de intercom. Hij staat bovenaan de trap en leidt ons naar zijn voordeur. "O sorry, ik denk dat ik vergeten ben de gordijnen open te doen." Hij voegt direct de daad bij het woord.

Licht valt door de ramen, hij ziet het niet. KinkFM staat op. Vrienden en familie van Leo zeggen wel eens dat hij twee handicaps heeft: zijn blindheid en zijn muziek. "Als ik het over mijn muziek heb, dan begrijpen mensen vaak niet waar ik het over heb. Ik houd van alles tussen pop en rock: Pixies, The Smiths, Pink Floyd. Heftige muziek, anders dan anders. Ik ben er al van kleins af aan mee bezig. Snoeiharde gitaarsolo’s en een beat, de rauwheid. Af en toe sta ik hier midden in de kamer te headbangen."

Een eigen woning

Vanaf zijn zesde woont Leo al bij Bartiméus. "Omdat ik een leerachterstand had, was het destijds verstandig om al vroeg uit huis te gaan. Het eerste jaar was moeilijk, ik had veel heimwee. Achteraf ben ik blij dat ik dit heb mogen meemaken. Het is goed voor mijn ontwikkeling geweest." Sinds vijf jaar geniet hij van zijn eigen woning. Hij kan hier echt zichzelf zijn. "Ik heb altijd mensen om mij heen gehad. Op mijn 35e kwam de wens dat ik ook eens alleen wilde zijn. Mijn familie was niet enthousiast, bang dat ik zou vereenzamen. Ik maakte toen voor eens en voor altijd duidelijk dat ik dit wilde, héél erg graag wilde. Toen één van de Pixies-bandleden gevraagd werd waarom ze uit elkaar gingen, zei hij: because I want it. Zo zie ik mijn beslissing ook; heel simpel en misschien ietwat rebels."

Leo denkt veel na over het leven. Hij is verbaal sterk; daardoor overschatten mensen hem vaak. "Ik heb elke dag van vier uur ’s middags tot negen uur ‘s avonds begeleiding. Dat regelt Bartiméus voor mij. We doen boodschappen, zij lezen artikelen voor of zoeken een bepaalde cd op. Het kan ook zijn dat ik zeg: nee, vandaag even niet." We gaan naar de Werkplaats Driebergen, ook onderdeel van Bartiméus. Voor we vertrekken, nemen we een kijkje in de keuken. "Ik heb bami in de vriezer van mijn moeder. Ik was er dit weekend en zij kookt graag voor mij. Nou, ik vind haar bami heerlijk. Eten is sowieso een hobby van me!"

Elke dag is goed gevuld

In de auto zetten we de radio keihard aan en Leo geniet. Nu even lekker niet met de Bartiméus bus. Die staat normaliter op werkdagen om kwart voor negen klaar en brengt Leo naar het atelier. Volgens collega Anne kan hij met iedereen overweg. "Jaja, blinden zijn net echte mensen," lacht hij. Op woensdagmiddag praat een coach hem bij welke stellingen of problemen te verwachten zijn bij de Cliëntenraad Wonen, waar Leo zitting in heeft. Op donderdag verkoopt hij alles van de diverse werkplaatsen in de winkel 't Ogenblikje op de Bartiméus locatie in Doorn. Op vrijdag slaapt hij lekker uit.

In het weekend is Leo druk. Op vrijdag- of zaterdagavond naar vrienden, met regelmaat een nachtje slapen bij zijn moeder én soms met de begeleiding naar de platenzaak of kroeg. "Heerlijk! Ik baal er wel eens van dat ik dit niet alleen kan doen. Tegelijkertijd ben ik blij dat ik even de deur uit kan met begeleiding van Bartiméus."