Trainingen maart
Zaterdag 8 maart
De tandem heeft eindelijk zijn welverdiende grote beurt gehad en staat, wachtend op actie, achter het huis te glanzen in een vaal zonnetje. Er is een nieuwe, door mij ook hoed afleesbare, fietscomputer gemonteerd en de SPD pedalen waarop je je fietsschoenen kunt vastklikken worden vandaag door ons getest. De nieuwe achterband met zes atmosfeer druk staat met bolle wangen te wachten op de eerste kilometers. Als we de tandem om één uur `s middags de poort uitrijden verbaast het ons natuurlijk niet meer dat het flink waait, we weten al niet beter. Dan ook maar meteen tegen de wind in beginnen dan hebben we hem straks mooi in de rug. De rit wordt niet te lang omdat we de volgende dag met onze eigen tandemclub Twente op pad gaan en dan een toertocht van 46 kilometer gaan fietsen. De hele rit verloopt prima totdat we Delden bijna uit zijn, een klein keffertje die wel keurig is aangelijnd schiet ineens voor zijn baas langs en we missen hem op tien centimeter, bijzonder hartslagverhogend evenement, we wensen het beestje natuurlijk niets dan goeds en vervolgen met sterk verhoogde hartslag onze weg. Je wordt op zo`n moment wel erg vindingrijk in het bedenken van gepaste maatregelen tegen zijn baas die nog niet eens het woord sorry weet te produceren, het zal de schrik wel zijn geweest. Tien minuten later komen we met een flinke vaart Hengelo binnen en rijden we door naar het huis van Gerrit die vandaag weer trouw met ons meefietste op zijn racefiets. De koffie is warm en een half uur later stappen Hermien en ik weer op de tandem voor de laatste kilometers naar mijn huis.
Gefietse afstand: 40 kilometer.
Zondag 23 maart
Er lopen hier nog geen ijsberen in de straat, zeg ik zaterdagmiddag door de telefoon tegen Hermien, maar qua weersomstandigheden kan er zo één de hoek om komen. Hagel, natte sneeuw en stormachtige wind lijken ons toch niet de ideale omstandigheden om te gaan trainen, er werden ook geen sneeuwkettingen bij de tandem geleverd dus dan houd het gewoon op. We spreken af om eerste paasdag nog even te bellen maar de vooruitzichten zijn, veel sneeuw, vier graden en een stevige wind. Eerste paasdag, wel koud, maar een strak blauwe lucht en zon, we besluiten om te gaan fietsen, om één uur zijn Hermien en Gerrit present, de tandem staat al te wachten, we besluiten om richting Oldenzaal te rijden en dan een paar keer de wielerbaan bij Het Hulsbeek rond te rijden, er zit een redelijk klimmetje in het parcours en die bestormen we met twintig kilometer per uur, een tempo dat we op de Alpe d`Huez absoluut niet zullen halen zonder diep in de illegale medicijnkast te tasten. Na drie rondjes verlaten we de mooi aangelegde baan, en rijden richting Ootmarsum, omdat ik aan het eind van de middag nog een afspraak heb, besluiten we de Kuiperberg te laten schieten, en verleggen de koers richting Weerselo, Saasveld en Borne. We komen onderweg slechts sporadisch een andere sportieve fietser tegen, nog geen tien en twee uur tijd. We voeren de snelheid nog wat op en genieten van het zonnetje en de mooie omgeving, bijna elke blik naar links of rechts is met dit licht een foto waard. Voor het eerst kom ik met ijskoude voeten thuis, en ik weet niet hoe snel ik onder de douche moet komen. Al opwarmend verheug ik me al op het etentje, een uurtje later.
Gefietste afstand: 37 kilometer.
Zaterdag 29 maart
Vandaag voor het eerst fietsen met zogenaamde plaatjes onder mijn fietsschoenen, hiermee klik je je vast op het pedaal zodat je tijdes het klimmen niet alleen je pedaal naar beneden kunt duwen, maar tegelijker tijd met de andere voet het pedaal omhoog kunt trekken. Dit levert voor een geoefende fietser tussen de 25 en 40 procent meer traprendement op, en dat is in de bergen bijzonder welkom.
Om één uur `s middags is het 13 graden, meer dan het dubbele van wat we tot nu toe gewend waren, het scheelt een t-shirt met lange mouwen. Die middag staat de Tankenberg op het programma, een paar langere en een kort venijnig klimmetje moeten ervoor zorgen dat onze beenspieren weer in omvang toenemen. Gerrit is al van de partij en in Oldenzaal pikken we Willem op, hij kent de Tankenberg op zijn duimpje en weet de mooiste route met de beste klimmetjes. Bij Willem thuis trek ik schoenen aan met de stalen plaatjes eronder, wel spannend, want ik heb geen idee hoe dat zal aanvoelen met fietsen. Het inklikken nadat ik ben opgestapt, gaat prima, kinderlijk eenvoudig, terwijl we wegfietsen klikt mijn linkerschoen bijna vanzelf vast, ik ben aangenaam verrast. Driehonderd meter verder is de eerste kruising, klik maar even los zegt Hermien terloops want we kunnen niet meteen oversteken, rechterhak naar buiten draaien en ik ben los, ik glimlach, mooie uitvinding. Ik doe links hetzelfde, de linkerschoen en het pedaal vormen een hecht verbond tegen mijn poging om los te komen, ik heb nog tien meter en dan moet mijn linkervoet op de grond staan anders is de pret niet te overzien. Mijn hartslag gaat met sprongen omhoog, en ik breng Hermien op de hoogte van mijn benarde positie, oh, niet in paniek raken, dan is er niets aan de hand, ik heb nog drie meter, ik zweet peentjes, maar dan, op het moment dat ik besluit om in paniek te raken, staan we stil, en schiet mijn voet los. Ik slaak een zucht van opluchting, gelukt. Mijn oren suizen van de hoge hartslag, we steken over en ik oefen de hele weg naar de Tankenberg met in en uit klikken, het gaat steeds beter, en nadat we eerst via het hoogste punt lekker zijn afgedaald, draaien we om en beginnen aan de weg omhoog. Het duwen op, en tegelijkertijd trekken aan de pedalen is wel even wennen, je voelt spieren in je knie en kuit waarvan ik het bestaan nooit heb vermoed. Na een uurtje klimmen en dalen vinden we het welletjes, we nemen afscheid van Willem, die rechtstreeks naar huis rijdt.
Mijn knieën voelen een beetje beurs aan, misschien toch iets overbelast. Met nog een half uur fietsen voor de boeg houd ik mijn onderdanen goed in de gaten, maar de pijn neemt alleen maar toe, ik zal blij zijn als we weer thuis zijn. De pijn in mijn linkerknie blijft de rest van het weekend doorzeuren, maandagavond tijdens de fitness toch maar even vragen aan de fysiotherapeut welk onderdeel hiervoor verantwoordelijk kan zijn.
Gefietste afstand: 50 kilometer.





