De laatste voorbereidingen in mei

Vrijdag 23 mei om precies 7 minuten over 11 gaat onze groep de berg op. De kriebels beginnen wel te komen hoor!!!

Zondag 4 mei

Vandaag rijden we een door RTC Enschede uitgezette toertocht. We starten om half tien, en de weersvoorspellingen zijn ronduit feestelijk, beetje wind, veel zon. Na een kwartier fietsen we al de grens met Duitsland over, de route is uitstekend met pijlen bewegwijzerd, een hele klus volgens mij. De route is meer dan mooi, uitstekende, en goed onderhouden fietspaden en iets wat ons telkens weer in positieve zin opvalt, het zeer fietsvriendelijke gedrag van de duitse automobilisten. Op smalle wegen gaan ze netjes aan de kant stilstaan, of als we ergens een weg moeten oversteken geven ze ruim voor de tijd met lichtsignalen aan dat je kunt oversteken. De Nederlandse automobilisten kunnen hier nog erg veel van leren. Na veertig kilometer is er een koffiestop, een prachtige locatie, een boerderij met bijgebouwen en daarachter een beschutte tuin met picknickbanken. Hier sluiten zich nog twee mensen bij onze groep van zes aan. Een paar kilometer later, na een haakse bocht, raken we met onze voorband een scherpe steen, zeven atmosfeer onsnapt in een halve seconde, het lijkt wel een geweerschot. Na de nodige hilarische opmerkingen komen er een aantal binnenbandjes te voorschijn uit de zadeltasjes, we kunnen kiezen. Voorwiel eruit, de binnenband is behoorlijk overleden, twee gaten die niet meer te plakken zijn, dus nieuw bandje erin en rijden maar weer. We worden de eerste kilometers uitbundig gewaarschuwd voor elke overstekende mier of los steentje. De remmen zijn in de afgelopen week ook goed nagekeken en doe hun werk nu naar behoren, wel een lekker gevoel, vooral als je in een groep rijd. De shirts met lange mouwen hebben we intussen om ons middel geknoopt, het is tweëntwintig graden, perfect fietsweer. Zonder dat we het echt gemerkt hebben zijn we de afgelopen uren toch de nodige meters gestegen want op een gegeven moment kunnen we kilometers afdalen, niet te steil maar wel lekker. Tegen half drie zijn we terug in Nederland, op de eerste de beste rotonde wordt, ondanks dat we voorrang hebben, ons voorwiel bijna uit de tandem gereden, een Nederlandse auto, we zijn weer thuis.
Gefietste afstand: 85 kilometer

Zaterdag 10 mei

27 graden, zon, en een beetje wind, perfect fietsweer.
Om tien voor tien stappen we, met ruim vierhonderd mensen, op de fiets, wij rijden dit keer de route naar Gildehaus. Uitgerekend nu, met die warmte, vier bidons met water mee, want goed drinken is met deze warmte van levensbelang. De snelheid zit er al meteen goed in, iedereen heeft er zin in na de regen van de vorige clinic. Ik ben een paar dagen ziek geweest, en benieuwd of het invloed heeft op de steile klim die ons te wachten staat. Na wat voorbereidende heuveltjes is het zover, veertien procent omhoog, we schakelen op tijd, alles gaat prima, maar naar dertig meter klimmen ga ik helemaal kapot, ik schrik me een ongeluk, zo snel, ik krijg de trappers bijna niet meer rond. Hermien kan het gelukkig opvangen en we komen toch boven. Een dag koorts maakt meer kapot dan je lief is, merk ik nu, na een paar minuten stappen we weer op, we kunnen bijna een kilometer lang afdalen, dat moet genoeg zijn om weer te herstellen. Ik eet gauw even een banaan, en drink een halve bidon water, als we tien minuten later aan de tweede beklimming beginnen, gieren de zenuwen door mijn lijf, we hebben afgesproken om iets minder snel te klimmen, het gaat heel iets beter, maar het houd niet over, ik ben weer bekaf als we boven zijn. Even wat drinken, en wegwezen, we moeten nog één keer naar boven, snelheid nog iets lager, iets rechterop zitten en de derde keer gaat prima, goddank, want je zelfvertrouwen krijgt wel een flinke dreun. Ik zie nu pas dat RTV Oost staat te filmen, een andere groep weliswaar, maar ik hoop deze ene keer dat wij niet in beeld komen. Even tijd om met de groep wat te eten en te drinken, en dan gaat het kilometers alleen maar flauw naar beneden, een verademing. Ik voel dat ik snel herstel en we hebben geen enkele moeite om de groep bij te houden, met een snelheid van ongeveer vijfendertig kilometer suizen we richting pastabuffet, lekker buiten op het terras. Na een uurtje op het terras hebben we gewoon weer zin om te fietsen, de vijf kilometer naar mijn huis vliegen onder de wielen door, en moe maar voldaan, stappen we even later af.
Gefietste afstand: 70 kilometer.

Zondag 11 mei

Vandaag, moederdag en eerste pinksterdag, hebben we met onze eigen tandemclub een tocht gefietst. Met zes tandems onder een strak blauwe lucht, heerlijk bijkomen van de vorige dag.
Gefietste afstand: 70 kilometer.

Maandag 12 mei

Half negen staan Hermien en Peter bij mij achter het huis, het is al aangenaam warm en we hebben er zin in, we gaan de Charitytour fietsen vanuit Oldenzaal. Een tocht van vijfentachtig kilometer voor het goede doel. In Oldenzaal voegen Willen, Ben en zijn vriendin Renée zich bij ons, dat wordt in ieder geval regelmatig ouwehoeren onderweg, goed voor de moraal. Na een kilometer of twintig wordt het tempo flink opgevoerd, we hebben zin in koffie, het, door de brandende zon, opgewarmde water in de bidons smaakt naar plastic, niet echt lekker. Omdat er net een ploeg fietsers vertrekt hebben we een prima plek op het zon overgoten terras, benen languit en genieten maar, een half uur en twee koppen koffie later, stappen we weer vol goede moed op de fiets, na een wat bochtige eerste kilometers, krijgen we mooie strakke fietspaden in het zicht en de snelheidsmeter schommelt tussen de 35 en 40 kilometer per uur, niet slecht voor een paar amateurs. Vliegen ketsen als steentjes op de helm en zonnebril, en af en toe hap ik er één naar binnen die met veel lauw water uit de bidon, een snelle verdrinkingsdood sterft. Als we bijna 65 kilometer achter de rug hebben besluiten we een laatste stop te houden, we vinden een prachtig plekje, de sluizen in het Twentekanaal bij Delden, wat eten en drinken en een hoop nonsens en flauwekul later stappen we op voor de laatste 25 kilometer. Met nog 10 kilometer te gaan voel ik dat ik snel wat moet eten, maar alles is op, gelukkig heeft Hermien nog één of andere wonderreep in de achterzak van haar fietsshirt, dit red mij tot aan de streep waar we een half uur later aankomen. We drinken nog wat in het clubhuis en nemen afscheid van Ben en Renée. We fietsen nog even met Willem mee naar huis waar we na een kop koffie en een paar stukken eigengemaakt brood met een zucht de laatste kilometers naar Hengelo afleggen.
Gefietste afstand: 110 kilometer