Opmerkelijk hoe andere zintuigen actief worden

Enkele weken geleden werd Boukje Zeinstra, bewoner van groep 1, 60 jaar. Reden voor een feestje, maar hoe? Boukje heeft ons, broers, zussen, zwagers en schoonzussen samen met enkele medebewoners en groepsleiding uitgenodigd voor een etentje. Een etentje is altijd leuk, maar de setting waarin Boukje ons had uitgenodigd was aanleiding dat wij met een zekere spanningsvolle verwachting afreisden naar hotel Oud London in Zeist. Boukje had ons gevraagd toe te treden in de wereld van de blinde, in een absoluut verduisterd restaurant.

In volkomen donker krijgt een opmerking dat er brood en kruidenboter op tafel staat, ineens een heel andere lading. En schenk maar eens een glas water in zonder knoeien en zonder iets te zien. En waar legt de bediening op vriendelijke wijze een hand op je schouder om te melden dat het bord met het hoofdgerecht voor je staat?

Hilarische momenten kunnen dan natuurlijk niet uitblijven.
Het snijden van een heerlijke carpaccio en vervolgens een lege vork in je mond steken, het bijna met je kin in het bord hangen om het verliezen van frisse salade onderweg te voorkomen, met je vingers in een kom mayonaise grijpen op zoek naar je glas wijn, zijn daar enkele voorbeelden van.

"Kun je mij de frietjes doorgeven?" is minder eenvoudig dan het lijkt, en "wat eet ik nu eigenlijk?" leidde tot heel andere tafelgesprekken dan we gewend zijn.

Voor bezitters van een kunstgebit kunnen er zeker onverwachte problemen opdoemen. Is het sowieso al lastig om, zonder al te veel aandacht te trekken, een loszittend gebit weer op z'n plaats te krijgen, in het donker is het juist doseren van Kukident vrijwel onmogelijk, met als resultaat dat de maaltijd zonder tanden moest worden voortgezet. Zolang je beschermd wordt door de duisternis is er nog niets aan de hand, maar als het licht weer aangaat.

Na een overheerlijk driegangen menu en zonder dat de hoge, volle wijnglazen massaal waren omgestoten, ging tijdens de koffie langzaam het licht weer aan. Pas toen zagen we de ruimte waarin we al die tijd hadden vertoefd, we zagen hoe bij een aantal een deel van de maaltijd naast het bord was terechtgekomen; we wisselden uit wat we gegeten hadden waarbij de een soms heel iets anders had geproefd dan de ander.

Opmerkelijk hoe andere zintuigen actief worden als "zien" onmogelijk is, hoe dit invloed heeft op lichaamshouding, concentratie en contact. Boukje, het was bijzonder om jou verjaardag op deze manier te mogen meevieren. Een ware belevenis.

Uit naam van alle gasten
Truke Zeinstra