Proson maakt het ingewikkelde simpel

Proson luidt geen noodklokken, maar doet een beroep op het gezonde verstand in politiek Den Haag. "Iedere ondernemer zou hier geld insteken."

Het is geen noodkreet, maar een pleidooi. "Noodkreet is een slecht woord, dat suggereert dat we in nood zijn en dat is niet zo. We hebben een goede businesscase, iedere ondernemer zou hier geld in steken." Nadja Renkema, directeur van Proson, heeft vertrouwen in haar bedrijf. "Wij zijn een 'best practice' van beschut werken. We schrijven al jarenlang zwarte cijfers."

Het pleidooi dat Proson, werkbedrijf voor blinden en slechtzienden, samen met Stichting Bartiméus, vorige week naar politiek Den Haag stuurde, is een preventieve actie. "Als de nieuwe Wet werken naar vermogen na de kabinetsformatie doorgang vindt, willen wij in die nieuwe wet onze oude status behouden. Ik kom zelf uit het bedrijfsleven en mij is geleerd dat als je om geld vraagt, je dat met geld moet onderbouwen. Dat hebben we in het pleidooi gedaan."
Proson heeft in de huidige Wet sociale werkvoorziening een 'status aparte'. Dat houdt in dat ze meer geld krijgt dan andere sociale werkvoorziening bedrijven (WSW bedrijven). Dat geld wordt onder meer gebruikt voor het aanpassen van de werkplekken voor blinden en slechtzienden. Het aanpassen van die werkplekken kost aanzienlijk meer dan het aanpassen van werkplekken voor mensen met een andere handicap. "Dat Proson het extra geld waard is en nodig heeft, is in een onafhankelijk onderzoek van Deloitte, in opdracht van de Tweede Kamer, jaren terug al aangetoond. Ook laten wij ieder jaar opnieuw zien dat ons rendement hoger ligt dan dat van een ander WSWbedrijf."

Dat Proson een hoog rendement heeft, kan Renkema goed verklaren. "Wij zoeken werk dat bij de werknemer past. We geven ze geen simpel werk om ze maar bezig te houden, zoals bij veel andere WSWbedrijven gebeurt. We gaan uit van de kracht van onze werknemers en geven hen de verantwoordelijkheid die ze aankunnen. Als zij ingewikkeld werk aan kunnen, is het aan ons om er voor te zorgen dat ze het ook kunnen uitvoeren. Proson is inmiddels gespecialiseerd in het simpel maken van ingewikkeld werk." Dat zorgt volgens Renkema voor enthousiaste werknemers, minder verzuim en hogere productiviteit. "Dat is waar iedere werkgever van droomt." Een goed voorbeeld is Fons. Een jongeman die sinds een jaar verantwoordelijk is voor de orderadministratie van de braille-afdeling. "Hij is volledig blind en slechthorend. Voor hem moesten we een werkplek inrichten met een braille toetsenbord, een voorleesprogramma en een aangepaste telefoon. Hij doet zijn werk met veel plezier en is er goed in. Wij geloven dat iedereen moet kunnen participeren in de maatschappij. Niemand mag je de kans ontnemen om te werken, alleen omdat je visueel beperkt bent." Een ander voorbeeld is een jonge vrouw, ze is blind en halfzijdig verlamd. "Zij heeft een opleiding voor receptioniste gevolgd aan het REA College op Bartiméus. Ze heeft haar diploma gehaald en kan zo aan de slag. Helaas is er binnen ons bedrijf geen vacature, we hebben al een receptioniste. Gelukkig kunnen we haar binnenkort plaatsen bij het Callcenter in ons pand, een reguliere werkgever. Een werkplek voor haar inrichten in een regulier bedrijf, kost al snel 15.000 euro. Veel bedrijven haken dan bij voorbaat af, terwijl er mogelijkheden zijn. Zo werkt er een blinde receptioniste bij de gemeente Putten. Haar werkplek is gefinancierd door het UWV en ingericht met hulpmaterialen die wij ontwikkeld hebben. Zo kan het ook."

Het voortbestaan van Proson staat niet ter discussie. "We hebben genoeg werk voor de lange termijn en ons bestaansrecht is bewezen. Daar kunnen ze niet zomaar de stekker uit trekken. Wat wij met het pleidooi voor ogen hebben, is het behoud van onze aparte status en de subsidie die daarmee gepaard gaat."

Als de nieuwe Wet werken naar vermogen doorgang vindt, worden de gemeenten verantwoordelijk voor de verdeling van het geld voor activering naar werk in de regio. "De gemeenten in de Noordwest Veluwe worden dan onevenredig zwaar belast, gezien de hoge concentratie van WSW-medewerkers met een visuele beperking in de regio. Als Proson straks ook bij de gemeente moet aankloppen, worden de werklozen in de regio extra benadeeld, omdat er dan minder geld beschikbaar is om ze aan het werk te helpen. Dat is niet het geval als wij onze unieke status en de extra subsidie behouden. Wij kosten de politiek nu 400.000 euro per jaar aan extra subsidie. Als die subsidie wegvalt, lopen de overheidskosten op tot een miljoen euro. Daarom noemen wij het pleidooi ook 'Penny wise, pound foolish'", besluit Renkema.

Download het volledige krantenartikel als PDF-bestand.

Bron: De Stentor, 8 september 2012, Petronella Polinder