De werking van het oog

Het oog heeft een ronde vorm. De oogwand bestaat uit drie lagen. De buitenste laag is stevig en heeft een beschermende functie. Deze laag heet de harde oogrok (oogwit).

De voorkant van de harde oogrok heeft een klein rond doorschijnend venster: het hoornvlies.
De middelste laag is het vaatvlies. Deze loopt vooraan in het oog over in de iris.
De iris geeft het oog zijn kleur.
Het netvlies, de retina, is de binnenste laag van het oog en ook de meest gevoelige. Hier worden de lichtstralen omgezet in zenuwimpulsen.

Pupil

Voordat lichtstralen op het netvlies komen, gaan ze eerst door de pupil. Dit is een zwarte opening in de oogbol die als een diafragma de hoeveelheid licht regelt die in het oog valt. In het donker vergroot de pupil zich om meer licht te kunnen opvangen.

Lens en netvlies

Achter de pupil zit de ooglens. Met de ooglens kan het beeld worden scherp gesteld en het licht gebundeld zodat dit op het netvlies valt.
De gele vlek op het netvlies is de meest lichtgevoelige plek waar de informatiedichtheid het grootst is. Deze vlek heet de macula lutea. Met dit deel van het netvlies kunnen details scherp worden gezien. De lichtstralen die op de gele vlek en het netvlies vallen, gaan via de oogzenuw naar de hersenen.

Gezichtsveld

Het gezichtsveld is het gedeelte van de omgeving dat het oog zonder te bewegen kan overzien. Het deel van het netvlies om de macula heen zorgt voor dit 'perifere zien', zien om het centrale deel heen. Zien of waarnemen doe je niet alleen met de ogen, maar met het gehele visuele systeem.
Dat visuele systeem werkt als volgt. De beelden die de ogen binnenkomen gaan via de oogzenuw naar de hersenen. De visuele cortex is het specifieke deel van de hersenen waar de visuele prikkels worden omgezet in beelden. Beschadigingen of defecten van één van deze onderdelen kunnen slechtziendheid of blindheid veroorzaken.